La Rastelayre: een plaats voor rust en ontspanning

La Rastelayre ligt ongeveer 50 km van Valence en is het makkelijkst per auto bereikbaar. Het huis ligt aan de D102, naast de Pont du Perrier, op een hoogte van 480 m, ongeveer 5 minuten van St. Pierreville en in het hart van de Ardèche ‘Parc Regional’. Dit charmante oude stenen huis is gelegen aan de schilderachtige Glueyre rivier en is omgeven door kastanjebossen. De rivier is rijk aan vis, o.a. forel. Ook bevers en rivierkreeften komen hier voor. De schoonheid en de kalmte van de omringende heuvels dragen bij aan een weldadige rust.

Geschiedenis van La Rastelayre

La Rastelayre is gebouwd in 1890 tegelijkertijd met de brug – Pont du Perrier. Haar originele naam was ‘Bains des Résineux’ en wij denken dat het als een soort ‘gezondheidspa’ voor mensen met reuma werd gebouwd.

In 1910 kwam Henri Valette in bezit van het huis. Hij veranderde het in een café, een restaurant en een ‘Chambres d’Hôtes’. Voor mensen die door de vallei reisden, wat in die tijd nog met paard en koets gebeurde, was het een geschikte plaats om te rusten. De Glueyre vallei was toen in die dagen één van de belangrijke zijdegebieden waar zijde werd geproduceerd voor de mode-industrie van Lyon.

De heer Valette had een installatie om elektriciteit op te wekken, die hij verhuurde aan George Dondin die een zijdemolen hogerop in de vallei runde. De elektriciteit werd opgewekt door stromend water van de rivier door een kanaal naar het huis te leiden waar het een watermolen in beweging zette. Het restaurant/café was populair onder de plaatselijke bevolking; men herinnert zich nog steeds de stoofschotel van konijn. Zelfs nu gebeurt het nog dat er iemand binnenkomt voor een kop koffie! In de tijd van de familie Valette werd de plaats ‘Pont du Perrier – Café Valette’ genoemd. Deze naam is nog steeds enigszins leesbaar op de voorgevel van het huis.

De weg die door de vallei loopt maakte deel uit van de zijderoute naar Lyon. Er werd in dit gebied veel zijde geproduceerd; langs de rivier zijn een aantal gebouwen die in gebruik waren als zijdefabriek. De laatste hiervan sloot z’n deuren eind jaren ’90. Schapen- en geitenhouderijen en de teelt van kastanjes en bosbessen hebben de plaats ingenomen van de zijde-industrie.

In 1986 kocht de familie Biscop het huis en veranderde het in een woonhuis en werkplaats voor meubilair en muziekinstrumenten, met name klavecimbels.

In 2000 kochten Graham en Irene Houlder het huis om hun droom te verwezenlijken: de realisatie van vier of vijf vakantie-appartementen.

De eerste drie appartementen zijn met success voltooid.

Met in de achtertuin de Glueyre rivier en een mooi zwembad, keert La Rastelayre weer terug naar haar oorspronkelijk bestemming – een plaats voor rust en ontspanning.